Po zeszłotygodniowych piłkarskich derbach Warszawy dość szeroko dyskutowana była kwestia zachowania kibiców. Temat podjęli najpierw dziennikarze sportowi „Gazety Wyborczej”(choćby tu, tu i tu), podkreślając swoje zniesmaczenie tym, co odbywało się na trybunach. Prawdopodobnie najgłośniejszym tekstem polemizującym z takim punktem widzenia był ten opublikowany na popularnym serwisie Weszło!, w którym autor staje w obronie po trosze kibiców, po trosze stadionowego(i nie tylko) bluzgu.
Autor, a jednocześnie główny bohater książki „Egzekutor” – Stefan Dąmbski – tym, co napisał o swojej działalności w Armii Krajowej uderzył w silnie osadzony w polskiej świadomości mit AK-owca idealnego – najbardziej odważnego spośród żołnierzy walczących w II wojnie światowej, ofiarnego, pozbawionego nieludzkich, sadystycznych zapędów, zabijającego jedynie w słusznej sprawie i jedynie w sytuacji wyższej konieczności. Czy jednak osłabienie modelu idealnego od razu sprawia, że pracę Dąmbskiego możemy określić jako psującą pamięć o AK?
Który to już raz władze, piłkarze i trenerzy Legii przekonywali nas w wywiadach i na konferencjach prasowych, jak to bardzo zadowoleni są z przygotowań do sezonu/rundy? Który to już raz daliśmy tym słowom – choćby w najmniejszym stopniu – wiarę? Który to już raz nie któryś z kolei, ale pierwszy mecz warszawskiego zespołu ową wiarę silnie podkopuje?
Po dramatycznie słabym początku sezonu Legia wydaje się powoli wracać na właściwe tory. W ostatnich 4 spotkaniach – w tym 3 ligowych – zwyciężała, z czego aż trzykrotnie na wyjeździe. Śledząc wyłącznie wyniki można by więc dojść do wniosku, że do pełni szczęścia wystarczy już tylko zwalczenie ostatniego z mankamentów, jakim jest słaba gra defensywna – zespół z Łazienkowskiej w swoim zwycięskim marszu zdołał bowiem utrzymać czyste konto tylko w spotkaniu z Widzewem. Sytuacja nie jest jednak tak kolorowa, jak wskazywałyby na to ostatnie rezultaty.
W dniu dzisiejszym miałem okazję uczestniczyć w spotkaniu dotyczącym pól wspólnych, a także spornych pomiędzy współczesnymi liberałami oraz lewicą, które odbyło się w siedzibie Gazety Wyborczej. I choć przedstawiane przez dyskutantów opinie nie były może pierwszej świeżości, to poruszono kilka istotnych i ciekawych problemów. Wśród nich – zagadnienie ideowości, przywiązania do własnych poglądów.
Miniony sezon Ajax zakończył niespotykaną zbyt często w europejskich ligach serią 13 zwycięstw. I choć mimo tak spektakularnego finiszu nie udało się osiągnąć najważniejszego, a zatem mistrzostwa Eredivisie, apetyty kibiców zostały mocno pobudzone. Wszyscy fani Joden zakładający pozostanie w składzie takich zawodników jak Suarez, Verthongen, Stekelenburg czy Enoh musieli również liczyć na to, że klub z Amsterdamu wreszcie powróci do Ligi Mistrzów.
Czytaj dalej
Chyba wszyscy jesteśmy zgodni co do tego, że rok 2010 nas, mieszkańców kraju nad Wisłą, nie rozpieszcza. Kolejnym przystankiem na tegorocznej trasie polskich nieszczęść okazał się być Berlin, a właściwie jego okolice, gdzie fatalnemu w skutkach wypadkowi uległ autokar, w którym jechali nasi rodacy. I choć sytuacja w normalnych okolicznościach wymagałaby absolutnej powagi, a najlepiej ciszy – aby nie zakłócać i tak ciężkich chwil żałoby bliskim ofiar – to dziś milczeć jest mi szalenie ciężko. Dlaczego? Czytaj dalej
Swego czasu dość często stosowanym w rodzimej debacie publicznej było sformułowanie „temat zastępczy”. Prawdziwa moda na zarzucanie oponentom politycznym zajmowanie się niewystarczająco istotnymi problemami miała miejsce w początkowej fazie rządów Platformy Obywatelskiej. Jako zagadnienia „błahe” w stosunku do „realnych wyzwań” przedstawiane były kwestie takie jak: posyłanie sześciolatków do szkół, zmiana prawa aborcyjnego czy też regulacji odnośnie zapłodnienia in vitro. Czytaj dalej
W swoim ostatnim tekście Piotrek Woyke postanowił pochylić się nad tematem, który – szczególnie od zakończenia kampanii prezydenckiej – jest jednym z najczęściej przewijających się we wszelkiego rodzaju mediach. Mowa tu o sytuacji wewnętrznej oraz strategii politycznej PiS. Przedstawia on partię Jarosława Kaczyńskiego jako ugrupowanie stojące właśnie na początku nowej drogi – drogi „uwolnienia skrzydeł”, odrzucenia sekciarstwa. Kwintesencją tekstu wydaje się być fragment: „Jarosław Kaczyński podobnie jak Donald Tusk, okazał się być zdolny do nauki na własnych błędach”. Czy aby na pewno? Czytaj dalej
Warszawska Legia w minionym sezonie zaprezentowała się na tyle fatalnie, że oszczędni przez ostatnie 2 lata właściciele – polski potentat na rynku medialnym, grupa ITI – postanowili zainwestować w zespół znaczące kwoty. Przyczyny były dwie – po pierwsze, kompromitacja podobna do tej, jaka spotkała Legię w sezonie 2009/2010 miała się już nie powtórzyć. Po drugie zaś nowy, piękny stadion, wokół którego już kilka miesięcy przed otwarciem rozpoczęto intensywną kampanię reklamową niemal z definicji wymagał, by biegali po niej gracze walczący o cele najwyższe na podwórku krajowym oraz przynajmniej o markę solidnego średniaka w Europie. Czytaj dalej
